Debaty sejmoweIV Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie polityki kadrowej oraz zgodności z ustawą z dnia 27 sierpnia 1997 r. procedur obowiązujących w PFRON

   W odpowiedzi na interpelację posłów pani Zofii Wilczyńskiej, pana Wita Majewskiego i pana Romana Sroczyńskiego w sprawie polityki kadrowej realizowanej przez Zarząd Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz uchwały nr 55/98 z dnia 6 lutego 1998 r. zarządu funduszu - pragnę wyjaśnić, że wejście w życie z dniem 1 stycznia br. ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych stawia przez Państwowym Funduszem Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych nowe zadania, których realizacja wymaga innej niż dotychczasowa formuły działania. Niezmiernie istotne jest również uwzględnienie w pracy funduszu założeń planowanej reformy ustrojowej państwa.    Opracowywany jest projekt statutu określającego organizację, szczegółowe zasady i tryb działania funduszu, stosownie do nowych warunków funkcjonowania. Trwają również prace nad projektem rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej, w porozumieniu z ministrem finansów, w sprawie szczegółowych zasad gospodarowania środkami Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, stanowiącego akt wykonawczy do ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. Kalendarz prac legislacyjnych i konsultacji społecznych pozwala sądzić, że ww. rozporządzenie wejdzie w życie do 31 lipca br.    Powyższe uregulowania prawne zapewnią zgodność procedur obowiązujących w funduszu z formalnymi wymogami ustawowymi. W najbliższym czasie zostanie także powołana Rada Nadzorcza Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, rozporządzenie w tej sprawie weszło w życie z dniem 10 kwietnia br.    Obecnie zarząd funduszu koncentruje swe działania na reorganizacji, mającej na celu przygotowanie centrali i oddziałów terenowych do nowych zadań, zapewniając jednocześnie sprawne bieżące funkcjonowanie tej instytucji. Stąd konieczność regulowania podstawowych spraw związanych z codzienną pracą funduszu regulaminem organizacyjnym, przyjętym uchwałą nr 55/98 z dnia 6 lutego 1998 r.    Ponadto wobec zaleceń pokontrolnych Najwyższej Izby Kontroli, które miały być realizowane w latach 1996-1997, zarząd funduszu od początku 1998 roku był zmuszony jednocześnie prowadzić prace związane z opracowaniem statutu z równoległą reorganizacją funduszu, zgodnie z tymi zaleceniami.    Zwolnienia z pracy, jakie nastąpiły w funduszu w związku ze zmianami organizacyjnymi, były podejmowane przez prezesa zarządu na zasadzie indywidualnych decyzji o rozwiązaniu umów o pracę na podstawie art. 10 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (DzU nr 4, poz. 19 z 1990 r. z późn. zm.), a także na podstawie art. 52 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.    Zwolnienia te odbywały się z zachowaniem postanowień dotyczących ochrony stosunku pracy, wynikających z obowiązujących przepisów Kodeksu Pracy, ustawy o związkach zawodowych oraz ww. ustawy z 28 grudnia 1989 r. Natomiast o zatrudnieniu w funduszu lub przyjęciu do pracy konkretnej osoby decydują odpowiednie kwalifikacje i dyspozycyjność pracownika, a nie jego kontakty towarzyskie lub powiązania rodzinne. Oczywiście jak w wielu dużych instytucjach, pracują w funduszu osoby spokrewnione lub stanowiące rodzinę, lecz z zachowaniem zasady eliminowania podległości służbowej, a wymagania stawiane im jako pracownikom w niczym nie odbiegają od zobowiązań wynikających ze stosunku pracy.    Natomiast uprawnienia pracownicze, m.in. zachowanie ciągłości pracy, wynikają z przepisów prawa pracy i muszą być rozpatrywane indywidualnie, w odniesieniu do konkretnych osób. Jeśli chodzi o uprawnienia związane z okresem wypowiedzenia stosunku pracy, to zgodnie z art. 36 Kodeksu pracy obecnie wymagany jest 3-letni okres pracy u danego pracodawcy, aby pracownik uzyskał prawo do 3-miesięcznego wypowiedzenia, niezależnie od formy nawiązania stosunku pracy.    Ponadto ustawa z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw uprawnia pracodawcę do stosowania skróconego okresu wypowiedzenia.    Sądzę, że po trudnym okresie zmian i dostosowywania formuły działania i struktury organizacyjnej funduszu do nowych uwarunkowań, będzie on instytucją sprawnie realizującą swe ustawowe zadania, z zachowaniem zasad jawności, odpowiedzialności i szerokiej współpracy z partnerami społecznymi, działającymi w środowisku osób niepełnosprawnych.    Minister    Longin Komołowski    Warszawa, dnia 21 maja 1998 r.