Debaty sejmoweIV Kadencja

Interpelacja w sprawie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne dla osób pobierających zasiłek stały lub okresowy gwarantowany z pomocy społecznej

   W trakcie działalności poselskiej otrzymałem liczne sygnały o problemach związanych z podstawą wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne dla osób pobierających zasiłek stały lub zasiłek okresowy gwarantowany z pomocy społecznej, co może spowodować poważne perturbacje finansowe pomocy społecznej. Zgodnie z art. 18 ust. 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne dla osób pobierających obligatoryjne świadczenia z pomocy społecznej stanowi kwota najniższego wynagrodzenia. W dniu 17 grudnia 1998 r. zgodnie z ustawową dyspozycją minister pracy i polityki socjalnej określił wysokość najniższego wynagrodzenia w kwocie 528 zł. Wprowadzone od 1 stycznia 1999 r. przeliczenie wynagrodzeń, zgodnie z art. 110 i rozporządzeniem MPiPS z 14 grudnia 1998 r., powinno dotyczyć wyłącznie osób, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Tym większe zdziwienie budzi fakt, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych w piśmie z marca br. domaga się składek płaconych od 650 zł (a więc najniższego wynagrodzenia po przeliczeniu), a nie od 528 zł, jak obliczają to obecnie ośrodki pomocy społecznej.    W związku z powyższym zwracam się do pana ministra z pytaniami: Na jakiej podstawie prawnej ZUS domaga się zmiany podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne dla osób pobierających zasiłek stały lub zasiłek okresowy gwarantowany z pomocy społecznej? Jakie skutki finansowe spowoduje przyjęcie wykładni ZUS dla pomocy społecznej w zakresie wydatków na zasiłki i pomoc w naturze?    Poseł Józef Wiaderny    Warszawa, dnia 27 maja 1999 r.