Debaty sejmoweIV Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie decyzji resortu zdrowia obniżającej stawki leczenia hemodializami chorych na przewlekłą niewydolność nerek

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację posła Kazimierza Chrzanowskiego w sprawie decyzji resortu zdrowia obniżającej stawki leczenia hemodializami chorych na przewlekłą niewydolność nerek, przesłaną pismem z dnia 17 kwietnia br. (SPS-0202-3761/00) pozwolę sobie wyjaśnić, co następuje.    Hemodializoterapia została uznana za procedurę wysokospecjalistyczną i jako taka została zapisana w załączniku A, poz. 26 do rozporządzenia ministra zdrowia i opieki społecznej z dnia 2 listopada 1998 r. w sprawie wykazu wysokospecjalistycznych procedur medycznych finansowanych z budżetu państwa oraz zasad i trybu udzielania tych świadczeń (DzU z 1998 r. nr 140, poz. 911). W 1999 r. procedura ta faktycznie była finansowana z dwóch źródeł, a mianowicie z budżetu państwa (który pokrywał dializator, układ linii tętniczych i żylnych, koncentraty, płyny do dializoterapii, dialinę i erytropoetynę) i z budżetu danej kasy chorych, która pokrywała m.in. koszty transportu chorego. Koszty transportu sanitarnego ponosiła jednostka zlecająca jego wykonanie, albowiem usługa z zakresu transportu sanitarnego nie jest samodzielnym świadczeniem zdrowotnym, ale stanowi element składowy kompleksowego świadczenia zdrowotnego, w tym także dializy. Koszty finansowania hemodializy rozłożone były w równym stopniu - po około 151 zł.    Z dniem 1 stycznia 2000 r. weszło w życie rozporządzenie ministra zdrowia z dnia 21 grudnia 1999 r., zmieniające rozporządzenie w sprawie wykazu wysokospecjalistycznych procedur medycznych finansowanych z budżetu państwa oraz zasad i trybu udzielania tych świadczeń (DzU z 1999 r. nr 106, poz. 1214).    Zgodnie z nowym rozporządzeniem hemodializy są w całości finansowane z budżetu kas chorych. Zabezpieczenie środków na hemodializę na poziomie gwarantującym pokrycie potrzeb leży zatem w kompetencjach kas chorych, a nie rządu.    Większość świadczeniodawców i kas chorych przyjęła zalecaną cenę w wysokości 340 zł. Składają się na nią koszty standardowych składowych jednej hemodializy, tj.:    - leki: w tym Heparyna, Fraxiparyna, Erytropoetyna i leki stosowane podczas hemodializy - 140 zł,    - sprzęt i materiały jednorazowe - 100 zł,    - badania laboratoryjne, bakteriologiczne i chemiczne - 20 zł,    - sterylizacja aparatu, amortyzacje, części zamienne i serwis - 20 zł,    - koszty inne i ogólne szpitala - 15 zł,    - koszty osobowe - 45 zł.    Do wymienionych kosztów należy dodać wynegocjowane z kasą chorych koszty przewozu dializowanych pacjentów. Powyższe koszty zostały oszacowane w Ministerstwie Zdrowia po zapoznaniu się z obszernym materiałem dotyczącym finansowania hemodializy, pochodzącym z różnych ośrodków oraz różnych podmiotów ochrony zdrowia. Poddano weryfikacji składowe kosztów stacji dializ, następnie konsultowano je z praktykami w tej dziedzinie. Analiza kosztów przeprowadzona np. przez Śląską Regionalną Kasę Chorych wykazała ich faktyczną wysokość na poziomie 260 zł (bez kosztów transportu). Również cena porównywalnej procedury w krajach zachodnich wynosi ok. 90 do 100 dolarów, z czego największym składnikiem kosztów są koszty osobowe (60-70%). Jeśli uwzględnić fakt, że koszty te są kilkakrotnie wyższe niż w Polsce, nasuwa się wniosek, że cena hemodializy w Polsce na poziomie wyższym niż 340 zł szacowana jest za wysoko.    Kierując się zasadą wysokiego standardu hemodializy, nie kwestionując jakości, ani ilości leków, sprzętu i badań niezbędnych do wykonania hemodializy zgodnie z wiedzą medyczną ustalono koszt jednej hemodializy przewlekłej w takiej właśnie wysokości.    Z wyrazami szacunku    Minister    Franciszka Cegielska    Warszawa, dnia 8 maja 2000 r.