Debaty sejmoweIV Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie lokalnego transportu drogowego

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na pana wystąpienie z dnia 14 marca 2002 r., nr SPS-0202-875/02, przekazujące interpelację posła Janusza Lisaka w sprawie lokalnego transportu drogowego, uprzejmie informuję:    Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (DzU nr 101, poz. 1178, z późn. zm.) przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz niemająca osobowości prawnej spółka prawa handlowego, która zawodowo we własnym imieniu podejmuje i wykonuje działalność gospodarczą.    Zgodnie z art. 7 ww. ustawy przedsiębiorcą jest podmiot wpisany do rejestru przedsiębiorców. Ustawa z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (DzU nr 155, poz. 1014 z późn. zm.) stanowi, że zakład budżetowy jest jednostką organizacyjną sektora finansów publicznych i jako taka jednostka nie posiada osobowości prawnej.    Z dniem 1 stycznia 2001 r. utraciły statut przedsiębiorcy jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.    Zakład budżetowy nie jest przedsiębiorcą i nie może być wpisany do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym. Nie może również uzyskać licencji na prowadzenie działalności gospodarczej np. w zakresie transportu drogowego.    Jednostki i zakłady budżetowe, mimo wyodrębnienia organizacyjnego, majątkowego i finansowego, nie mają osobowości prawnej. Korzystają natomiast z osobowości prawnej skarbu państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, to zaś oznacza, że nie działają one na własny rachunek.    Jeśli więc ustawa o finansach publicznych zezwala im na wykonywanie czynności odpowiadającyh osobom działalności gospodarczej, to uznanie ich za przedsiębiorców nie jest możliwe w świetle art. 2 ust. 2 ustawy Prawo działalności gospodarczej, gdyż nie działają one w formie (osobowych) spółek prawa handlowego.    Należy podkreślić, iż ustawa o transporcie drogowym reguluje zasady dostępu przedsiębiorców do zawodu i rynku, a nie do rodzaju transportu wykonywanego przez przedsiębiorców. Niemniej jednak resort podejmie inicjatywę w celu wyeliminowania tych sprzeczności, przygotowując projekt nowelizacji ustawy o transporcie drogowym.    Odnosząc się do przywołanego w interpelacji posła Janusza Lisaka rozporządzenia ministra transportu i gospodarki morskiej z dnia 1 kwietnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (DzU nr 44, poz. 432, z późn. zm.) uprzejmie wyjaśniam, że ww. rozporządzenie stanowi realizację delegacji zawartej w art. 66 ust. 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym (DzU nr 98, poz. 602, z późn. zm.). Mając na uwadze, że przepisy wykonawcze nie mogą wykraczać poza upoważnienia określone w ustawie, co jest zgodne z orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego, należy podkreślić, że ww. rozporządzenie MTiGM z dnia 1 kwietnia 1999 r. określa wyłącznie warunki techniczne pojazdów oraz zakres ich niezbędnego wyposażenia i nie może definiować lokalnego transportu zbiorowego, ponieważ taka definicja wykraczałaby poza upoważnienia wynikające z wymienionego art. 66 ust. 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym.    Łączę wyrazy szacunku    Podsekretarz stanu    Mieczysław Muszyński    Warszawa, dnia 5 kwietnia 2002 r.