Debaty sejmoweIV Kadencja

Interpelacja w sprawie emisji zanieczyszczeń środowiska w obszarach przygranicznych i poza granicami kraju

   W lipcu 1985 r. Polska ratyfikowała Konwencję w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza na dalekie odległości. W czerwcu 1991 r. podpisała traktat o współpracy w dziedzinie ochrony środowiska. Od tego czasu dzięki wysokim nakładom finansowym zrobiono wiele na rzecz ochrony środowiska. Nadal jest to problem aktualny i wymaga dalszych skutecznych działań ze strony Ministerstwa Ochrony Środowiska i jego agend. Polska nadal jest i w przyszłości będzie krajem tranzytowym dla zanieczyszczenia powietrza, głównie siarką i tlenkiem azotu. Niebezpieczeństwo to zagraża nam ze strony Niemiec, Litwy, Białorusi, Czech, a także rodzimego przemysłu (Police, Turów itp.) Jak wynika z raportu NIK, działalność ministerstwa w tym zakresie została przyhamowana. Nie są konsekwentnie realizowane zadania wynikające z ustaleń polsko-niemieckich o współpracy w dziedzinie ochrony środowiska, nie ma porozumienia dotyczącego systemu ostrzegania i powiadamiania wzajemnego o przypadkach nadzwyczajnych. Niektóre zakłady w Polsce ograniczyły inwestycje na rzecz ochrony powietrza. Systemy pomiarowe tam działające często są już przestarzałe i nie odpowiadają normom światowym. Śmiesznie niskie są też opłaty za emisje zanieczyszczeń, głównie siarką. Podobnie są też niskie kary za ich nieprzestrzeganie.    Dlatego też stawiamy pytanie: Jak aktualnie realizowane są porozumienia zawarte z sąsiadami w zakresie zmniejszenia emisji zanieczyszczeń powietrza? Czy nasz rząd interweniował, gdy jedna ze stron nie wywiązywała się z przyjętych zobowiązań? Jaki był efekt takich interwencji?    Z poważaniem    Posłowie Andrzej Słomski    i Władysław Adamski    Kielce, dnia 29 października 2000 r.